Kasper begon ooit met een blootblaadje onder zijn kussen, maar het liep volledig uit de hand." /> Kasper begon ooit met een blootblaadje onder zijn kussen, maar het liep volledig uit de hand." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Ars Erotica

Mail

Er zijn verschillende redenen om naar porno te kijken. Wellicht de meest voor de hand liggende reden is dat het kijken naar porno seksueel opwindend kan zijn. Toen ik als kleine jongen een blootblad stal om onder mijn kussen verborgen te houden, was dat echter niet bij gebrek aan opwinding. Integendeel, ik liep de godganse dag kromgebogen om mijn permanente staat van fierheid voor de wereld te bedekken. De schaarse momenten dat mijn hoofd niet gevuld werd door smerige beelden en ik dus vrijelijk had kunnen dartelen dat het een aard had, bleef ik echter zo krom als een chiquita. Anders zou het immers maar al te goed kunnen opvallen dat gebogenheid niet mijn natuurlijke staat was en er dus wel het een en ander achter die desbetreffende houding moest steken. En ook al ben ik inmiddels een dagje ouder en is mijn libido tot een sympathieke kalmheid gedaald, recht lopen doe ik nog steeds niet. Maar dat is omdat ik inmiddels niet meer anders kan, ik ben volledig scheef gegroeid.

Waarom wilde ik als getergde gebochelde van nog maar veertien lentes jong blote vrouwen onder mijn kussen hebben? Was het leven dan niet al erg genoeg? Maar de eenzaamheid kon tenminste voor een zalig moment opgeheven worden wanneer ik in al mijn verscheurende verlangens niet meer bleek te zijn dan een ordinaire consument, een van de vele trekgrage linker- dan wel rechterarmen der natie. Die eenzaamheid kwam daarna natuurlijk bikkelhard weer terug, maar het was toch beter dan niets. Mijn eigen fantasieën waren groots maar vaag, als ik me daarop moest beroepen was masturbatie vooral een moment van vertwijfeling. De dikke tieten in het blad waren tenminste lekker concreet, je kon er simpelweg niet omheen. Kijk, je kon het bijna voelen, dat zachte vlees. Glanzend papier met een zweem van klamme handjes. Zo kwam ik mijn puberteit wel door, of althans een deel daarvan. Alles veranderde plotsklaps toen we - als een van de eersten in onze straat – werden aangesloten op het wereldwijde web.

In die begindagen was het nog enigszins behelpen met dat online-geonaneer. Zo duurde het een eeuwigheid alvorens de pixels van een begeerde prent zich hadden opgebouwd en liepen geluid en beeld van een filmpje meestal zo asynchroon dat er van eventuele verhaallijnen bar weinig te volgen was. Als mijn ouders bovendien hoognodig een telefoongesprek moesten voeren, diende het geslacht razendsnel terug in de broek te worden gepropt. Dat blootblad was bij nader inzien dus een nogal comfortabel medium geweest, vergeleken met al dit gehannes. Toch keerde ik nimmer terug naar die hartverwarmende eenvoud van mijn begindagen als voyeur. Een blote vrouw op zich, daar draaide ik mijn hand allang niet meer voor om. Mijn ogen hadden méér gezien en wilden dus nóg meer. Onverzadigbaar was ik geworden. Er waren ook zoveel subcategorieën te ontdekken: kaal, overwoekerd en in de vorm van een tekenfilmfiguurtje. Amateuristisch en professioneel. Wreed en teder. Negerinnen en stoute studenten. Elke dag kon ik weer een nieuwe smaak proberen.

Inmiddels liggen mijn stoutste fantasieën met enkele klikken hijgend in mijn huiskamer, dat gaat dus razendsnel. Maar zijn het mijn fantasieën wel? Steeds meer begin ik terug te verlangen naar de tijden van het blad onder mijn kussen. Sterker nog, ik begin zelfs te verlangen naar de mistige periode daarvoor. De vertwijfeling, de eenzaamheid. Waar droomde ik toen van? Welke voorstellingen had ik precies bij seksualiteit? Het was gissen, gissen naar een mysterie. En dat mysterie is nu een mysterie geworden, waar ik opnieuw alleen maar naar gissen kan. Soms lijkt het binnen handbereik, maar het is tegelijk mijlenver verwijderd. Porno was ooit een troost, omdat het vrij letterlijk een handvat bood. Maar als ik nu door mijn hoofd surf, zie ik vooral weldoordachte camerastandpunten. Graag zou ik weer de enige zijn die vieze dingen dacht. Graag zou ik weer eens ergens onder gebukt gaan.

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5