Mees heeft de macht over het fluwelen koord, de stempel en het clipboard. " /> Mees heeft de macht over het fluwelen koord, de stempel en het clipboard. " />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Doorbitch

door

Mail

Laat er geen onduidelijkheid over zijn, ik heb een gruwelijke hekel aan het woord doorbitch. Ik zie zo'n pinnig kutwijf voor me met een overdosis lipgloss en een snerende blik, mocht ze je überhaupt een blik waardig gunnen. Als jij haar niet bevalt, kun je het wel vergeten. Buiten dat is het een denigrerend woord jegens vrouwen. Ik noem mezelf toch ook geen slet, of viswijf, of kankerhoer? Maar goed, doorbitch dus. Ik heb er zelfs een werkwoord van gemaakt, doorbitchen. Vanavond moet ik doorbitchen. Had ik het vorige week nog over mijn ervaringen aan de andere kant van het fluwelen koord, deze week ben ik degene met het clipboard en de stempel.

Het is vrijdagavond en de Korte Leidsedwarsstraat bruist. Grofweg gelegen tussen de Club Royalty (dames een gratis cocktail bij entree!) en Café Amsterdamded (waar ik als vijftienjarig beugelbekkie mijn eerste zoen kreeg) is een kleine entree zonder aanduiding van wat er zich binnen afspeelt. Het is de Club Up, het kleinkindje van deftige sociëteit de Kring. In de Kring is de gemiddelde leeftijd op een vrijdagavond zo rond de 50, trophy wives meegerekend. Niet in de Club Up. Hier regeert de jonge mensch, vers uit de puberteit gekropen, dorstig naar gerstenat. Mijn taak is het vasthouden van de gastenlijst, het verwelkomen van de bezoekers en het weren van grote groepen bezopen Engelsen dan wel vervelende korpsballen. Mijn rechterhand is Iwan, een grote donkere man gehuld in een beveiligingsjas met een klein hart en een vastbesloten rechtvaardigheid.

We spreken af dat ik mensen in de rij aanwijs die niet door de beugel kunnen, en dat hij ze dan de toegang belemmert. Maar wanneer ze eenmaal voor de deur staan, heeft Iwan een iets ander idee van mensen weigeren dan ik. En dan komt het er op aan. Voor de ingang staan ze met zijn drieën, ieder een gladgestreken gestreept overhemd en ietwat vettig blond haar. Ik had ze al van een kilometer aan zien komen met hun arrogante maniertjes. Eenmaal binnen zouden ze ongetwijfeld de hele bar leegdrinken (voordeel) en alle meisjes lastig vallen (nadeel), dus fluister ik mijn vriend in of hij er voor kan zorgen dat ze ergens anders hun heil gaan zoeken. Hij knikt begrijpend. Maar als ze voor zijn neus staan zwijgt hij simpelweg, vraagt ze opzij te stappen, en laat ondertussen andere bezoekers binnen. De drie beginnen te sputteren. Ik stap naar ze toe, en vraag ze of ze weten wat er vanavond voor muziek is. Niet dus. Ik kijk ze even aan, en gok dan: “Hip hop en break beat!” Ze kijken elkaar aarzelend aan en richten zich dan tot mij: “Geen techno? Minimal? House?” “Eh, nee heren. Geen van dat al,” spreek ik naar waarheid. “In de Melkweg moet je het even proberen, of anders de Sugar Factory. Dan loop je hier het plein over en dan die straat in aan de linkerkant. Nog een fijne avond!” Ze geven me een dankbaar klopje tegen de arm. “Thanks!” Ik zucht opgelucht, maar niet iedereen laat zich zo makkelijk afpoeieren.

“Hallo,” dringt een lange gast zich voor, “ik sta op de lijst via MTV/TMF.” Oh ja? MTV/TMF? Van de televisie? Het zal allemaal wel, hij staat er niet op. “Eh.. nee.” “Jawel, ze hebben me op de lijst gezet.” “Eh.. nee.” Sjesus wat een pannenkoek. Hij staat veel te dicht in mijn nek te hijgen en probeert ondertussen naar de lijst van namen te koekeloeren, maar ik hou hem stevig tegen mijn borst aan. En dan komt het. “Moet u luisteren meneer, ik weet niet of u stoer probeert te doen door het noemen van twee uitgerangeerde muziekzenders via wie u op de lijst zou moeten te staan, maar ik weet van niets en achter u staat een rij mensen die gewoon naar binnen willen. U heeft twee keuzes. Eén: weggaan. Twee: achter aan sluiten zoals elk normaal persoon. Dankuwel.” Ik keur hem geen blik meer waardig en hij druipt af. Naast me kijkt Iwan me aan met één opgetrokken wenkbrauw. Misschien is de term doorbitch nog zo'n vreemde naam nog niet voor deze baan. Maar ik? Ik prefereer gastvrouw.

Ava Mees List

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft. Lees meer

Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999. Lees meer

Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid. Lees meer

De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij. Lees meer

Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij. Lees meer

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal. Lees meer

Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij. Lees meer

Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.' Lees meer

Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som. Lees meer

Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt. Lees meer

Essay: ‘Dank voor jullie inzet!'

‘Dank voor jullie inzet!'

Mensen willen het liefst werk doen dat in een positieve zin bijdraagt aan het leven van anderen. Maar is dit wel een haalbaar ideaal? Lees meer

 1

Kerstbezoek voor Gavin Marley

Gavin en Susan lopen elkaar jaren na hun middelbareschooltijd weer tegen het lijf. Gavin, die inmiddels steenrijk is, nodigt de dakloze Susan bij hem thuis uit. Lees meer

Gedachtes over het imposter​syndroom

Gedachtes over het imposter​syndroom

Het jaar is bijna voorbij en daarom zet Hard//hoofd de beste stukken van 2018 nog één keer in de schijnwerpers.   Slimme, competente mensen die ervan overtuigd zijn dat ze hun succes niet verdienen. Het komt zo vaak voor dat er een term voor bestaat: het impostersyndroom. In het kader van de Fakeweek een persoonlijke... Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze laatste tip van 2018 geeft Emma Stomp op de valreep een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Mentale maandag: kerst 1

All I Want for Christmas

Mentale gezondheid is belangrijk, maar we praten er weinig over. Daarom gidst Nastia Cistakova je in deze tweewekelijkse beeldcolumn langs de taboes, onhandige vragen en ongemakkelijke antwoorden over psychische problemen. Nastia weet hoe het voelt als het er in dat prachtige hoofd van je soms net wat anders aan toegaat dan ‘normaal’, en ze illustreert herkenbare... Lees meer

Willen wonen in een kerstetalage

Willen wonen in een kerstetalage

Ieder jaar met kerst willen we heel veel spullen kopen. Het zijn rekwisieten voor wanneer we ons even de protagonist in een kerstverhaal willen wanen. Maar doen we dit eigenlijk niet het hele jaar? Lees meer

Alles vijf sterren: Amstelveen, een kroeg en klassieke muziek 1

Stoofvlees, heiligen en de liefde

Deze week spraken drie hard//hoofd-redactieleden hun kersttip voor je in. Van stoofvlees, via Nick Cave, naar oude liefde. Lees meer

De komma in mijn komedie

De komma in mijn komedie

'Roken is niks anders dan spelen met de dood', iedereen weet dat het een slecht idee is, maar toch beginnen mensen eraan. Koen Schouwenburg schrijft over de absurditeit van een verslaving en hoe daarmee om te gaan. Lees meer

Hard//talk: Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

Sociaal ondernemers: stop met vliegen afvangen

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Sociaal ondernemen is de beste keuzes maken in een imperfecte wereld. Stop daarom met elkaar afvallen, vorm samen een front, en focus op de positive impact van duurzame innovatie, betoogt Dylan Meert. Het wordt tijd dat duurzame, eerlijke en sociale initiatieven ophouden met elkaars... Lees meer

Column: Skaten is overleven

Olympisch gezien

Iduna Paalman wil nét naar bed gaan als haar broertje belt. Met gewéldig nieuws. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5