Hier verschijnt elke dag een totaal subjectieve tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: het meest belachelijke en daarmee meest fascinerende tv-programma ooit." /> Hier verschijnt elke dag een totaal subjectieve tip van een Hardhoofd-redactielid. Ze raden je aan om iets te eten, te lezen, te voelen, te luisteren, te betasten of te zien. Volg ze op en word weer gelukkig, zoals vroeger. Vandaag: het meest belachelijke en daarmee meest fascinerende tv-programma ooit." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

That's Amore!

Journalistiek Rutger Lemm
Mail

That's amore

Ik kijk nog maar zelden televisie. Tenminste, ik volg nog heel veel televisieseries en -programma’s, maar die kijk ik op mijn laptop. Ik zit bijna nooit meer voor de beeldbuis. Als ik dan eens met mijn bord op schoot tegen beter weten in de afstandsbediening ter hand neem, weet ik na een rondje zappen weer waarom ik lang geleden mijn vertrouwen in dit medium verloren heb. Het aanbod is bedroevend. Het enige kanaal waar ik weleens blijf hangen is MTV.

Je kunt je afvragen waar het woord ‘Music’ in de afkorting MTV nog op slaat. Sinds een paar jaar worden er alleen nog maar programma’s vertoond waarin mooie Amerikaanse jongeren op allerlei manieren geil tegen elkaar doen of extravagante Britse voice-overs zich verbazen over de rijkdom van celebs (“J-Lo could buy allllll the chihuahuas in the world”). Maar ik ben gek op dat soort programma’s, met name de datingprogramma’s. Het begon ooit met Dismissed, wat uiteindelijk vele variaties als Room Raiders, Wanna Come In? en Taildaters opleverde. Allemaal met hetzelfde concept: hevig flirtende jongeren wiens onzekerheid werd uitgebuit door allerlei spelregels. Je kunt je tegelijk verbazen over de schaamteloosheid van de deelnemers, ergeren aan hun domheid en toch benieuwd zijn wie er gaat winnen. Een briljant concept waar in de Verenigde Staten blijkbaar een onuitputtelijke bron van kandidaten voor bestaat.

Maar nu heb ik het ultieme datingprogramma gevonden. Domenico Nesci uit Milaan was een van de vele goudzoekers in Los Angeles. In 2007 deed hij mee aan het datingprogramma A Shot at Love with Tila Tequila. Hij werd niet gekozen door het kleine rondborstige model, maar het leverde hem wel een eigen televisieprogramma op waarin hij zelf de bachelor mocht zijn. Het resultaat genaamd That’s Amore is een van de meest belachelijke dingen die ik ooit op televisie heb gezien. Domenico, een kleine, niet bijzonder knappe jongen die eigenlijk een beetje homoseksueel aandoet, wordt aanbeden door een enorme groep beeldschone, oerdomme Amerikaanse meisjes. Blijkbaar hebben de mannen aldaar het massaal verbruid en krijgen de Ashley’s, Jessica’s en Megan’s het warm van elk willekeurig exotisch accent. Ze vliegen elkaar constant naar de keel, maar zodra Domenico de kamer binnen loopt vleien ze zich als krolse katten tegen hem aan. Bij de eliminatieronde gaan ze echt met elkaar op de vuist en verklaren ze huilend dat Domenico de ware is. ‘Wat is dit voor gekte?’ denk ik terwijl ik het volume harder zet.

Met open mond staar ik naar de tv. Ik knipper met mijn ogen. Heeft de Domenico nu echt een Amerikaanse macho met spierballen en cowboyhoed als sidekick? Beeldde ik me nou in dat hij zijn smoking in een ruk uittrok, waarna hij op sokken en in een zwembroekje met de kleuren van de Italiaanse vlag naar het zwembad rende, gevolgd door twintig gillende vrouwen? En dan heb ik het nog niet eens gehad over de opdrachten die de meisjes moesten uitvoeren. In de aflevering die ik zag probeerden de dames in drie teams met hun mond zoveel mogelijk gehaktballen uit een pierenbadje met spaghetti bolognese te halen. Domenico stond ondertussen geestdriftig op en neer te springen terwijl hij met zijn zware Italiaanse accent riep: “Yes! Get those meatballs girls! Scubadive in that spaghetti! Yes!” De meisjes worstelden in de spaghettisaus en op dat moment kwamen bij mij fascinatie, humor en opwinding samen en voor een dergelijke mix zet ik die verdomde televisie aan.


Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons