Foto: Mees List De column van Mees over het vriendelijke gedreadlockte publiek dat MySpace-pagina's uitwisselt op een open podium voor singer/songwriters." /> Foto: Mees List De column van Mees over het vriendelijke gedreadlockte publiek dat MySpace-pagina's uitwisselt op een open podium voor singer/songwriters." />
nieuwsbrief
menu Asset 14

Singer/Songwriter

Column Ava Mees List
Mail

foto festival 4

Foto: Mees List

"Oh my God, Casey?!?" Ik loop zeiknat Café International binnen op zoek naar Sofie, die hier vanavond gaat zingen op een open mic avond. Haight Street, thuishonk van de vroegere hippies, is niet al te ver fietsen van mijn huis en als oer-Amsterdamse besloot ik ondanks stromende regen mijn outfit te ruïneren en toch op de fiets te komen. Ik kan het water uit de bodem van mijn hakken voelen sijpelen en mijn baret druipt lekker charmant druppels over mijn gezicht. Sofie is nergens te bekennen in dit lunchcafé wat blijkbaar 's avonds de deuren opent voor allerlei vage lui op zoek naar eeuwige roem of in ieder geval wat erkenning. Een roodharige gast, half gekleed in een Schotse ruit met bijpassende pet, met een korte broek over een joggingbroek komt enthousiast op me af gerend omdat ik blijkbaar precies op iemand lijk die hij kent. Opeens begrijp ik hoe het kan dat Sofie hier slechts een maand is maar om de haverklap afspreekt met mensen die ze op deze avonden ontmoet: iedereen begint zomaar ongevraagd een eind tegen je aan te lullen. Ik baan me langs het vriendelijke gedreadlockte volk weer naar buiten om in de naastliggende kroeg bier te drinken met haar, ze is blijkbaar ook even gevlucht voor iedereen.

Wanneer we besluiten terug te gaan is het wat rustiger geworden in het café. Nog maar een paar mensen in de rij voor het optreden. Over het algemeen probeer ik open podium avonden te vermijden als de pest, ik word er extreem ongemakkelijk van om gedwongen naar singer/songwriters te moeten luisteren, en als het ook nog eens amateurs zijn weet ik al helemaal niet waar ik het moet zoeken. Afijn, voor vrienden moet je soms je principes opzij zetten en al helemaal als ze helemaal naar San Francisco zijn overgekomen. We zitten nog geen twee seconden met ons biertje in de hand, of ik word gecomplimenteerd met mijn optreden door een enthousiaste knakker met een baard waar je u tegen zegt. "You guys were awesome! You played first," zegt hij tegen Sofie die het overigens niet hoort terwijl ze haar gitaar stemt, "and then you were great too!" Even voor de duidelijkheid, geen van ons heeft zich überhaupt nog in de buurt van het podium begeven, en ik ben al helemaal niet van plan om ook maar één noot uit mijn strot te laten komen. We proberen de gast uit te leggen dat we niet hebben gespeeld maar het maakt de gast geen zak uit. "You're awesome anyway!" Thanks, dude.

Sofie is inmiddels aan de beurt en heeft blijkbaar in korte tijd al een naam voor zichzelf gemaakt, mensen juichen van herkenning en ik schuifel naar de allervoorste kruk om als trotse mama het hardst te klappen, tot het bijna gênant wordt (maar moeders zijn altijd schaamteloos, zoals we allemaal weten.) Helaas moet ze na twee korte nummers al plaats maken voor de volgende, en wij bevinden ons opeens op de eerste rij. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om gelijk weer naar achter te vertrekken dus zitten we noodgedwongen de laatste nummers uit. En dan komt het.

Spoken word. Alsof iemand van hoger af me probeert uit te testen komt een schuchtere achttienjarige naar voren en begint filosofische zinnen uit te stoten alsof het niets is. "Incarnation is not a dungeon, it is a cloud before the sun", zegt hij, en "life is what you sow... plant nothing but love" en ik voel de regen buiten mijn naam roepen, terwijl de sigaretten in mijn zak branden. Gelukkig is hij bijna klaar en kunnen we naar buiten rennen, maar niet voordat iedereen MySpace pagina's heeft uitgewisseld en me heeft uitgenodigd voor de volgende open mic avond, elders deze week. Oh hell no. Ik loop nog liever de plomp in.


Ava Mees List

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Essay: Je bent pas weg als je niet reageert 2

Je bent pas weg als je niet reageert

Moderne communicatie komt met allerhande sociale ongemakken en twijfels. Maarten Buser over nabijheid en afstand en wat Kanye West hiermee te maken heeft.

Actueel Maarten Buser
Beeld Pirmin Rengers
Column: Glitterachtig afscheid

Glitterachtig afscheid

Oud en nieuw doet Iduna Paalman altijd aan glitters en aan afscheid denken. Door die ene oudjaarsavond van 1999.

Columns & Commentaar Iduna Paalman
Beeld Daphne Prochowski
Gedicht: Heilig is de tong waar de waarheid op ligt


Heilig is de tong waar de waarheid op ligt

Yentl van Stokkum brengt in het kader van de Fakeweek een ode aan de tong, die ieder woord kan omkeren tot het klinkt als de waarheid.

Best of 2018 Yentl van Stokkum
Beeld Ka-Tjun Hau
De noodzaak van het nietsdoen

De noodzaak van het nietsdoen

Koen Schouwenburg schrijft over het schemergebied tussen luieren voor de lol en luieren omdat je niet anders kunt. Proust, Kabouterland, Ottessa Moshfegh en Louis-Ferdinand Céline staan hem bij.

Best of 2018 Koen Schouwenburg
Beeld Merlijn van Bijsterveld
Hard//talk: Het beste van 2018

Het beste van 2018

Hard//hoofd zet de tien beste hard//talks van 2018 op een rij.

Actueel Hard talk-redactie

Donkere materie

Marijn van der Leeuw maakte foto's en Selin Kuscu gebruikte die als uitgangspunt voor een kort verhaal.

Best of 2018 Selin Kuscu
Beeld Marijn van der Leeuw
Biechtweek: Kutmus

Kutmus

Als mensen je niet de kans geven om je diepste gevoelens aan hen op te biechten, kun je altijd nog te biecht gaan bij mussen. Een kort verhaal van Wiard van der Kooij.

Best of 2018 Wiard van der Kooij
Beeld Friso Blankevoort
Mag ik even de aandacht

Mag ik even de aandacht?

'Als we onze gestolen momenten willen terugeisen, moeten we eerst erkennen dat de huidige digitale middelen onze vrijheid niet vergroten, maar inperken.'

Actueel Mathijs Hoogenboom
Beeld Chloé Pérès-Labourdette
Filmtrialoog: The Disciples – een straatopera

The Disciples – een straatopera

'Een opera maken met twintig daklozen is vragen om problemen.' Onze redacteuren namen de proef op de som.

Actueel Redactie
Beeld Friso Blankevoort
Messy shit 3

Messy shit

Lot Veelenturf veranderde hun naam en begon daarmee een zoektocht naar hun nieuwe stem. De acceptatie van hun flexibele genderidentiteit vereist ook een onbevooroordeeld luisteren van hen omgeving, aan wie Lot zich opnieuw voorstelt.

Actueel Lot Veelenturf
Beeld Evelien Cambré

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een artistieke en journalistieke vrijhaven voor jong talent en experiment. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Helemaal gratis. We kunnen dit niet blijven doen zonder jouw hulp. Als je ons steunt, dan sturen we je als dank de interessantste Hard//hoofd-kunstwerken toe. Word kunstverzamelaar en help Hard//hoofd het volgende decennium door.

Steun ons